شفافکنندهها و عوامل هستهزا در سالهای اخیر بسیار مورد توجه صنعتگران قرار گرفته اند. مستربچهای هستهزا با اهداف مختلفی مانند بهبود خواص نوری یا افزایش پایداری ابعادی محصول نهایی به ماده اضافه میشوند. این مواد افزودنی به طور گسترده در ساخت مواد پلیپروپیلنی بکار میروند. مستربچهای هستهزا امکان تولید محصولات پلیپروپیلن برای بستهبندیهای شفاف مواد غذایی را فراهم کردهاند.
شفافکنندهها خواص نوری پلاستیکها را با حذف اسفرولایتهای خیلی بزرگ که موجب پراکندگی نور میشوند، بهبود میبخشند. آنها این کار را با وارد کردن اسفرولایتهای خیلی بیشتر نسبت به حالت نرمال، انجام میدهند. تحت این شرایط آنها تمایل به داشتن قطرهای کوچکتر نسبت به طول موج نور دارند. شفافکنندهها همچنین عوامل هستهزا هستند، اما همه عوامل هستهزا نمیتوانند عوامل شفاف کننده نامیده شوند. زیرا تغییر در رفتار کریستالیزاسیون با برخی از عوامل هستهزا اگرچه مزایای دیگری خواهد داشت اما ممکن است محصولات پلاستیکی شفاف تولید نکند.
مهمترین شفافکنندهها از مشتقات سوربیتول هستند. پلی اتیلن گلایکول استر برای شفاف کردن پلیپروپیلن پیشنهاد میشود. مثالهای دیگری از شفاف کننده نیز بیس (3،4 دیمتیل بنزیلیدن) سوبیتول دی استال، آلومینیوم هیدروکسی بیس (4-ترت-بوتیل) بنزوئات هستند.
سالها نمکهای معدنی مانند سدیم بنزوئات و مواد معدنی مانند تالک و کائولین، بهعنوان عوامل هستهزا مورد استفاده قرار گرفتهاند، آنها بصورت ناسازگار با پلیمر در طول فرآیند باقی میماندند و ذوب نمیشدند.
واحد تحقیق و توسعه شرکت فناوران رنگدانه سپاهان
